ট্ৰেডমিলত চলোৱাৰ কি কি উপকাৰীতা আছে?

১) দৌৰা হৈছে সম্পূৰ্ণ শৰীৰৰ ব্যায়াম যিয়ে ছন্দময় সংকোচন আৰু সমগ্ৰ শৰীৰত পেশীৰ শিথিলতা সৃষ্টি কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত পেশীৰ আঁহ আৰু প্ৰটিনৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি পায়। ফিটনেছৰ অন্যতম চিহ্ন হ’ল পেশীৰ বিকাশ।
২) হাড়বোৰ হৈছে শৰীৰৰ কাঠামো আৰু মানৱীয় কাৰ্যকলাপৰ লিভাৰ। বৃদ্ধি আৰু বিকাশৰ পৰ্যায়ত কিশোৰ-কিশোৰীসকলে, চলোৱাৰ প্ৰতি আনুগত্য প্ৰকাশ কৰিলে তেজ চলাচল বৃদ্ধি কৰিব পাৰি, হাড়ৰ কোষলৈ পুষ্টিকৰ উপাদানৰ যোগান বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, হাড়ৰ কোষৰ বৃদ্ধিৰ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, আৰু তেনেকৈ হাড়ৰ স্বাভাৱিক বিকাশত সহায় কৰিব পাৰে। বৃদ্ধসকলৰ ক্ষেত্ৰত বিপাকীয় ক্ৰিয়া দুৰ্বল হৈ পৰে, পেশীবোৰ ক্ৰমান্বয়ে এট্ৰফি, হাড়ৰ অৱক্ষয়ী পৰিৱৰ্তন হয়, হাড় আৰু গাঁঠিৰ ৰোগো বৃদ্ধি পাইছে। দৌৰত স্থায়ী হৈ থকাটোৱে বিপাকীয় ক্ৰিয়া শক্তিশালী কৰিব পাৰে, হাড়ৰ অৱক্ষয়ী পৰিৱৰ্তনত বিলম্ব ঘটাব পাৰে, বয়সৰ সংঘটন প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰে-সম্পৰ্কীয় হাড় আৰু গাঁঠিৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰে, আৰু তেনেকৈয়ে বয়স বৃদ্ধিত বিলম্ব হয়।
৩) সমগ্ৰ শৰীৰত তেজৰ যোগানৰ সামগ্ৰিক কেন্দ্ৰ আৰু জীৱনৰ চালিকা শক্তি। দীৰ্ঘকালীনভাৱে চলাচল কৰিলে আপোনাৰ হৃদযন্ত্ৰৰ পেশী শক্তিশালী হ’ব আৰু প্ৰ’টিন আৰু মাই’গ্লবিনৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি পাব। x-ৰে ফ্ল’ৰ’স্কপিৰ অধীনত স্পষ্টকৈ দেখা যায় যে খেলুৱৈৰ হৃদপিণ্ড গড়তকৈ ডাঙৰ, ডাঠ ৰূপ আৰু শক্তিশালী স্পন্দন। সাধাৰণ হৃদযন্ত্ৰৰ অন্তৰ্নিহিত তেজৰ পৰিমাণ ৭৬৫-৭৮৫ মিলিলিটাৰ, আনহাতে ব্যায়ামত অটল থকাসকলৰ তেজৰ আয়তন ১০১৫-১০২৭ মিলিলিটাৰ হ’ব পাৰে, আৰু তেওঁলোকৰ হৃদস্পন্দনৰ হাৰ স্বাভাৱিক মানুহৰ তুলনাত ১০-২০ গুণ/মিনিট লেহেমীয়া হ’ব পাৰে, যাৰ ফলত হৃদযন্ত্ৰৰ কামৰ বোজা হ্ৰাস পাব পাৰে। আনহাতে, দৌৰাই হৃদয়ৰ সহনশীলতা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। আমি সকলোৱে জনা মতে, যেতিয়া গড় ব্যক্তিৰ হৃদস্পন্দন প্ৰতি মিনিটত ১০০ টা স্পন্দনতকৈ বেছি হ’ব, তেতিয়া তেওঁলোকে মূৰ ঘূৰোৱা, জলপন্থী, আৰু হুহুকি অহা অনুভৱ কৰিব; দীৰ্ঘম্যাদী দৌৰবিদসকলে প্ৰতি মিনিটত ১৫০টা বিটলৈকে সহ্য কৰিব পাৰে।
৪) মানুহৰ জীৱনৰ কাৰ্য্যকলাপ অক্সিজেনৰ পৰা ক্ষন্তেক সময়ৰ বাবে পৃথক কৰিব নোৱাৰি, সতেজ অক্সিজেন উশাহ লৈ কাৰ্বন ডাই অক্সাইড উশাহ লৈ। ভেন্টিলেটৰৰ স্বাস্থ্য জুখিবলৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ ক্ষমতা আৰু সৰ্বোচ্চ ভেণ্টিলেচন ক্ষমতা গুৰুত্বপূৰ্ণ সূচক। দৌৰাত শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ পেশী বিকশিত হ’ব পাৰে, ১-২ লিটাৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, আৰু সাধাৰণ মানুহৰ তুলনাত প্ৰশিক্ষিত খেলুৱৈৰ সৰ্বোচ্চ অক্সিজেন গ্ৰহণ ৩৩-৬০% বৃদ্ধি কৰিব পাৰে।
৫) চলালে গেষ্ট্ৰাইটেইনটেষ্টাইনেল পেৰিষ্টেলচিছ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, পাচন তৰল পদাৰ্থৰ নিঃসৰণ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, পাচন আৰু শোষণ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত ভোক বৃদ্ধি পাব, পুষ্টিকৰ পৰিপূৰক হ’ব, আৰু শৰীৰক শক্তিশালী কৰিব।
৬) দৌৰাত ঋতুস্ৰাৱ নিয়ন্ত্ৰণত সহায় কৰিব পাৰি আৰু মহিলাৰ বাবে স্ত্ৰীৰোগজনিত ৰোগ হ্ৰাস কৰিব পাৰি। আমেৰিকাৰ প্ৰসূতি বিশেষজ্ঞ আৰু স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞ শ্বেন জিয়েডে ১৯৭৯ চনৰ নিউয়ৰ্ক মাৰাথনত ৩৯৪ গৰাকী মহিলা দৌৰবিদৰ ঋতুস্ৰাৱৰ চক্ৰৰ তদন্ত কৰিছিল, আৰু দেখিছিল যে ২৬% মহিলাই ঋতুস্ৰাৱৰ বিকাৰগ্ৰস্ত মহিলাৰ স্বাভাৱিক চক্ৰ পুনৰ আৰম্ভ কৰিছে, আৰু ১৭% মহিলাই এমেন’ৰিয়া থকা মহিলাৰ ঋতুস্ৰাৱ পুনৰ আৰম্ভ কৰিছিল। কাৰণ চলাচলে বিপাকীয় ক্ৰিয়া বৃদ্ধি কৰে, হজম আৰু শোষণ বৃদ্ধি কৰে, স্নায়ুতন্ত্ৰৰ কাৰ্য্যক্ষমতা নিয়ন্ত্ৰণ কৰে, আৰু অন্তঃস্ৰাৱী কাৰ্য্যক্ষমতা বৃদ্ধি কৰে।
৭) দৌৰাত নিজৰ ইচ্ছাশক্তি আৰু অধ্যৱসায়ক নিখুঁত কৰিব পাৰি, স্থিতিস্থাপকতা আৰু ধৈৰ্য্য বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, সংবেদনশীলতা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, আৰু পৰিৱেশৰ সৈতে খাপ খুৱাব পৰা ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। দীৰ্ঘদিন ধৰি ব্যায়াম কৰাত অটল থকা লোকসকলৰ পৰিমাণগত কাম সম্পূৰ্ণ কৰাৰ সময়ত তিনিটা মূল বৈশিষ্ট্য থাকে: প্ৰথমতে, তেওঁলোকে দ্ৰুতভাৱে কাম কৰে; দ্বিতীয়তে, ইয়াৰ অতি সম্ভাৱনা আছে আৰু ইয়াৰ কাৰ্য্যকৰী সম্ভাৱনা সম্পূৰ্ণৰূপে ব্যৱহাৰ কৰি কাম সম্পূৰ্ণ কৰিব পাৰে; তৃতীয়টো হ’ল দ্ৰুত আৰোগ্য, ক্লান্তিৰ সম্পূৰ্ণ নিৰ্মূল, আৰু দ্ৰুতভাৱে শান্ত স্তৰলৈ সুস্থ হোৱাৰ ক্ষমতা।